
Doğru çimi bulduğunuzda aranızda bir çekim oluşur, duygularınız kabarır, onu kilolarca gübreyle şımartmak istersiniz.
Her bir halt sanat, bu değil; yemişim afedersiniz. Çimen, idda ediyorum hem felsefedir, hem sanat. Hem emektir, hem ekmek. Lakin nedense pek az insan, çimen yetiştirmeyi ilginç buluyor. Üstünde tepineyim, top koşturayım, şenlik yapayım ama bu mübarek bitki, nasıl olur da adeta yeşil bir halı gibi büyür, umrumda olmasın! Neyse ki bu açığı fark ettim ve toplumu bu gibi önemli konularda uyarmaya bayılıyorum.
Efendim çim yetiştirme sanatında ilk etap, uygun çim seçimidir. Sıcak seven, gölgede takılan, Afrikalı, İngiliz, karşık, safkan bin çeşit çim bulunmaktadır. Doğru çimi bulduğunuzda aranızda bir çekim oluşur, duygularınız kabarır, onu kilolarca gübreyle şımartmak istersiniz. Şımartmalısınız da; çim için özel gübreleri tezgahtar abiden öğrenebilirsiniz.
Sevgili çim tohumu ve gübresiyle bahçeye geldiğimizde, maceranın henüz başındayız. Çünkü sırasıyla bahçeyi 15 cm. derinliğinde çapalayacak, içindeki erikten büyük tüm taşları ayıklayacak, toprağa gübreyi karıştıracak, gübreli toprağın bir kısmını kenara ayırıp, araziyi tırmıkla düzleyeceğiz. Bir metre kare alan için yaklaşık 2,5 saatlik bu bel tutulmasından sonra, nihayet çimbebeğimi toprağa atmaya hazırız.
Tohumları uçmayacak çekilde tırmık izinin çukurlarına bırakıyor, üstünü kenara ayrılmış toprakla şevkatle örtüyoruz. Açıkta kalan tohumcukları güvercinler çitlenbik gibi çitliyorlar, bu yüzden sıkıştırmak için toprağın üzerinden silindirle geçiyoruz. Tahminen evinizde silindir yok. Varsa büyük ihtimal sirkte çalışmaktasınız. Sorun değil, herkes çim yetiştirebilir. Yeterince vakti olan herkes tabi.
“Silindir yerine ne kullanayım?” dediğinizi duyar gibiyim. Ben altı düz tenis ayakkabılarımı kullanıyorum. Kullanırken ayakkabının içinde ben de oluyorum tabi. Penguen adımlarla toprağı arşınlayıp sıkıştırıyor, ardından fıskiyeleme yöntemiyle suluyoruz. Tıpkı kadınlar gibi, çimin de nem istediğini asla unutmuyoruz. O toprak çim çıkana kadar hiç kurumayacak ya da o çim hiç çıkmayacak; tercih sizin.
Çimlenmenin altıncı haftasında, elimize tavşan şeklinde bir makas alarak ilk çim biçimi operasyonumuzu gerçekleştirebiliriz. Bu gerçekten tatmin edici, kişinin ilk ağdası ya da etek traşı gibi olgunlukla duyumsanan bir histir, sizi temin ederim. Bu arada çiminizin arasından çıkmaya çalışan türlü yabani bitkiyi el ile yolmak da, ayrı bir stres atma taktiği olarak tavsiye edilir.
Velhasıl o beğenmeyip ayaklar altına aldığınız çimen, inceci ve meşakkatli iştir. Bu yıl yazlık festivallerde ayı gibi tepişirken aklınızın bi yerinde bulunsun ister, sizi doğanın saflığıyla kucaklarım.
Deniz Özturhan → 26 06 2009
0